Infinitive: to mounch
Participle: mounched
Gerund: mounching
| I | mounch |
| thou | mounchest |
| he;she;it | mouncheth; mounches |
| we | mounch |
| ye | mounch |
| they | mounch |
| I | mounched |
| thou | mounched(e)st |
| he;she;it | mounched |
| we | mounched |
| ye | mounched |
| they | mounched |
| I | mounch |
| thou | mounch |
| he;she;it | mounch |
| we | mounch |
| ye | mounch |
| they | mounch |
| I | mounched |
| thou | mounched(e)st |
| he;she;it | mounched |
| we | mounched |
| ye | mounched |
| they | mounched |
| thou | mounch |
| ye | mounch |
Notes: